SOMO onderzocht de productie van mobiele telefoons van de vijf bekendste telefoonmerken: Nokia, Motorola, Samsung, Sony-Ericson en LG. Het onderzoek vergeleek het beleid voor Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO) van de merken met de werkelijke omstandigheden in de fabrieken van toeleveranciers in China, India, Thailand en Fillipijnen.

SOMO-onderzoeker Joseph Wilde: “Met name in Chinese en Thaise fabrieken waar onderdelen voor mobiele telefoons worden gemaakt worden de nationale en internationale afspraken omtrent arbeidsvoorwaarden, gezondheid en veiligheid in grote mate geschonden. Initiatieven van werknemers voor verbeteringen worden door de fabriekseigenaren tegengewerkt.” Het onderzoek laat zien dat de lonen vaak onder het minimumloon liggen en vakanties en ziekteverlof niet worden uitbetaald. Werknemers werken standaard 2 tot 5 overuren per dag met onvoldoende compensatie. De gezondheids- en veiligheidsmaatregelen zijn in de meeste fabrieken niet adequaat: er is te weinig ventilatie, geen goede bescherming en instructie voor het werken met giftige stoffen ontbreken. De werknemers leiden aan chronische fysieke klachten. Mobiele telefoon bedrijven hebben gedragscodes maar die worden niet nageleefd en de bedrijven voeren ook nauwelijks controle uit op naleving.

In een fabriek in één van de vrijhandelszones in China, die onder andere produceert voor Motorola, stuitten de onderzoekers op negen zwaar vergiftigde arbeiders door het onbeschermd werken met chemicaliën. Eén van de vrouwen was zwanger en moest een abortus ondergaan door de complicaties van de vergiftiging. Het management van de fabriek weigerde in eerste instantie medische behandeling en de vrouwen zijn niet adequaat gecompenseerd voor hun ziekteperiode. In een fabriek in Thailand waar onderdelen voor Nokia gemaakt worden werken de arbeiders met zeer giftige stoffen, waaronder lood bevattend soldeersel, maar moeten zelf beschermkapjes en handschoenen kopen omdat het bedrijf bespaart op de “overhead”. De arbeiders krijgen melk verstrekt om de chemische stoffen uit het bloed te filteren. Arbeiders die ziek naar het ziekenhuis gingen kregen echter te horen dat zij een gevaarlijke hoeveelheid gif in het bloed hadden.

Het SOMO-rapport beschrijft naast de cases in China, Filippijnen, Thailand en India de gehele mobiele telefonie sector en geeft een uitgebreide beschrijving van internationale codes en afspraken rond MVO en de wijze waarop deze doorwerken in de keten en bij de toeleveranciers.

• Commentaar van Nokia op het SOMO-rapport (1-12-06)
• Reactie SOMO op het commentaar van Nokia (20-6-2006)
  
• Onderzoek van Nokia in reactie op het SOMO-rapport (16-4-07)
• Reactie SOMO op onderzoek Nokia (18-7-07)